روستای سورکوه

ای سورکوهئن؛ سلام!اگه قله قاف هم بشیم،بازم سورکوهی هیسیم.

بهشت و جهنم

بهشت و جهنم انسانها در این دنیا

جایی خواندم که مردی پارسا و با ایمان با خداوند در حال راز ونیاز بود و مکاشفه داشت با باریتعالی:

بارالها، پروردگارا!دوست دارم بدانم که بهشت و جهنم چه شکلی هستند و آدمهایش چطورند؟

نفس حق مرد پارسا و لطف و کرم بی حساب پروردگار عالمیان کارگر افتاد و مرد پارسا در عالم رویا ومکاشفه در جایی قرار گرفت که نه نشانی از زمین داشت و نه نشانی از آسمان و خداوند مهربان او را به سمت دو در رهنمون ساخت.

مرد پارسا یکی از درها را باز کرد؛مرد نگاهی به داخل انداخت. درست در وسط اتاق، یک میز گرد بود و روی آن یک ظرف بزرگ خورش و ظرفی دیگر که داخل آن برنج و روی میز مقداری زیاد نان و دیگر خوردنی های لازم.مرد پارسا اگر کمی دیر جنبیده بود و جلوی خود را نمی گرفت، مطنئنا" خیلی دوست داشت، لقمه ایی از آن همه غذای روی میز بخورد.!!!

دور میزی که مرد داخل اتاق دیده بود افرادی نشسته بودند و همه بسیار لاغر مردنی ومریض احوال و به نظر قحطی زده می آمدند. آنها در دست خود قاشق هایی با دسته بسیار بلند داشتند که دسته قاشق ها به بالای بازوهایشان وصل شده بود. هر کدام از این افراد به راحتی            می توانستند با قاشق هایی که در دست داشتند از داخل ظرف خورش ویا برنج و یا سایر خوردنی هایی که بر روی میز بود، قاشق های خود را پر کنند. اما از آنجا که دسته قاشق ها به بازوهایشان وصل بود،      نمی توانستند دستشان را برگردانند و قاشق را در دهان خود بگذارند.

 مرد پارسا با دیدن صحنه بدبختی و غذاب این افراد، غمگین و ناراحت شد. خداوند فرمود: که تو جهنم را دیدی.

مرد پارسا به سمت در دوم رفت و آنرا باز کرد. اتاق دوم به مانند اتاق اول بود. یک میز بزرگ وسط اتاق و ظرف بزرگی خورش و برنج و نان و دیگر خوردنی های دیگر.

افراد دور میز، به مانند اتاق اولی قاشق های دسته بلندی داشتند  که دسته قاشق ها به بالای بازوهایشان وصل شده بود. ولی این افراد همه به اندازه کافی قوی و صورت های شاداب که می گفتند و        می خندیدند و شاد بودند.

مرد پارسا گفت: که متحیرم و از این اوضاع سر در نمی آورم.

خداوند متعال جواب داد: که ساده است و فقط احتیاج به کمی دقت دارد و کافی است خوب نگاه کنی.

می بینی؟!

افراد این اتاق یاد گرفته اند که حالا خود نمی توانند با قاشق هایشان غذا بخورند، پس چه بهتر است که به همدیگر غذا بدهند. در حالیکه افراد اتاق اولی، افرادی طمع کار ومغرور و خودپسندند و تنها به خودشان فکر می کنند.

این است بهشت و جهنم که انسانها برای خود می سازند.

  
نویسنده : سیروس کریمی پور سورکوهی ; ساعت ۱۱:٤۳ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٤ دی ۱۳٩٠
تگ ها : بهشت و جهنم